سیرهی امام علی(ع) در مبارزه با فتنههای زمان خویش، روشنگری و تبیین بود. یکی از نخستین گامهایی که آن حضرت در مواجهه با مخالفان خود برمیداشت این بود که تا حد ممکن با فروتنی و تواضع کامل با آنان به گفتوگو میپرداخت و سخنان، براهین و ادلّهی آنان را میشنید و شبهههای فکری آنان را پاسخ میداد. بهعنوان مثال، امام علی(ع) با برخی از افراد گروه اندک قاعدین که حاضر نشدند با آن حضرت بیعت کنند، به گفتوگو پرداخت و تلاش کرد آنان را به راه حق بازگرداند؛ یا با طلحه و زبیر، سران فتنهی جمل، به کرات گفتوگو کرد و از هیچ تلاشی برای روشنگری آنان فروگذار نکرد و حتی حاضر شد بخشی از اموال و داراییهای خود را به آنان بدهد تا بدینوسیله آنها از زیادهخواهی و تصرف در اموال عمومی درگذرند و با فتنهی خود، موجب ریختن خون انسانهای بیگناه نشوند.
گفتوگوها و مکاتبههای امام علی(ع) با معاویه نیز به حدی رسید که محققی
همچون ابنابیالحدید آرزو میکند ای کاش کار امام علی(ع) بدانجا
نمیرسید که معاویه خود را همسان او بپندارد و در پاسخ نامههای پندآموز و
نصایح الهی او، سخنانی وقیح و شرمآور دربارهی آن حضرت بنویسد.
امام علی(ع) در نامهای خطاب به مردم کوفه به افشاگری دربارهی فتنهی جمل
پرداخت و دلایل آنان برای مقابله با خود را بهانهای بیش ندانست: "اما
بعد، من شما را از کار عثمان به گونهای که شنیدنش چون دیدن آن باشد، آگاه
میسازم. مردم بر او خرده گرفتند و من یکی از مهاجران بودم که بیشتر
خشنودی او را میخواستم و کمتر از دیگران او را سرزنش میکردم. اما طلحه و
زبیر آسانترین کارشان آن بود که بر او بتازند و نرمترین برنامهشان
اعمال فشار بر وی بود. عایشه نیز ناگهان خشم درونی خود را بر وی آشکار
کرد. سپس گروهی برای کشتن عثمان مهیا شدند و او را کشتند و مردم بدون
اکراه و اجبار، بلکه از روی رضا و اختیار با من بیعت کردند."
با افتخار 22 بهمنی ماندگار آفریدیم و انقلاب را جان دوباره بخشیدیم، جریان فتنه را شکست دادیم و با جمعیت بی شمارمان ثابت کردیم سربازان آقا بی شمارند ....
حال ببینیم که این جمعیت اندک چگونه دست به دامان فتوشاپ شکستشان را انکار کرده و هنوز در توهمی سبز به سر می برند ...
یه سری هم به ادامه مطلب بزنید ...

