آمریکا ورویکرد بهره گیری از قدرت نرم برعلیه ایران

قدرت نرم یعنى تاثیرگذارى در اراده، باور و افکار آحاد مردم . هرچه جلوتر مى رویم دشمن از تهدید سخت افزارى خود ناتوان تر مى شود و توجه آن به تهدید نرم بیشتر مى شود.. امروز جنگ اصلى، جنگ رسانه اى وما باید با این تهاجم دشمن مقابله کنیم . امروز قدرتى که جبهه استکبار با آن خود را سرپا نگه داشته، قدرت تزویر است و با قدرت رسانه اى و انحصار ماهواره و اینترنت تلاش مى کنند خود را سرپا نگه دارند .

در عرصه رویارویى دو جبهه اسلام و استکبار، امروز شاهد این هستیم که جبهه استکبار تلاش مى کند با انحصارى کردن قدرت در عرصه زر و زور و تزویر، کارى کند که بتواند در قرن یی جهان را به یک دهکده کوچک با یک ناظم تبدیل کند .

امروز غربى ها ناوها و پایگاه هاى خود را ایجاد کرده اند ولى کارکرد ندارد و دیگر این طور نیست که تهدید سخت آن ها ملت ها را به هراس بیندازد. شکست ابهت استکبار در مقاومت ملت عراق، افغانستان و جنگ یی روزه این مسئله را نشان داد. (حسین طائب ، اختتامیه ششمین نشست سراسرى بسیج و رسانه در مشهد ، روزنامه جوان ، 11/8/87 )

سیر تهاجمات آمریکا بر علیه ایران تااتخاذ رویکرد تهدید نرم

به دنبال تداوم روند تهدیدات آمریکا بر علیه ایران تا اتخاد رویکرد تهدید نرم تضادهای سیاسی ایران و آمریکا در دوران بعد از انقلاب اسلامی، مقامات آمریکایی به این اعتقاد رسیدند که موج جدید سیاسی ایران می تواند فضای ژئوپلتیکی خاورمیانه را تحت تاثیر قرار دهد. براساس چنین ادراکی، تضادهای نهفته اندیشه انقلاب علیه ایران را افزایش داد. شواهد نشان می دهد که حوزه تهدیدات امنیتی به گونه ای مرحله ای در حال گسترش می باشد.

ادامه مطلب ...

تهدید نرم ابزار هژمونیک امریکا

الگوی رفتاری ایالات متحده آمریکا در ارتباط با سایر کشورها، همواره از منظر دخالت در امور داخلی آنها و تنظیم رفتار بازیگران سیاسی این کشورها، در راستای منافع خود قابل مطالعه است. براساس چنین وضعیتی، مقامات آمریکایی تلاش دارند تا شرایط مبتنی بر تسلط را در سیاست بین المللی فراهم آورند و در این روند، چالش های ناشی از سلطه طلبی استراتژیک به عنوان اصلی ترین تهدید امنیتی محسوب می شود. در طرح ریزی دفاعی و استراتژیک ایران، الگوهای رفتاری آمریکا به عنوان تهدیدات امنیت ملی محسوب می شود. از زمانی که آمریکا به عنوان یکی از قدرت های بزرگ در نظام بین المللی ایفای نقش نمود، نقش ملی مداخله گر، هژمونیک و امنیت گرا را در ارتباط با کشورهای پیرامونی ایفا نمود.

ادامه مطلب ...